หุ้นและพันธบัตรกำลังทะยานขึ้น เป็นวันที่ดี...
มอนิก้า ทำไมเราถึงดูช่องการเงินล่ะ
เพราะวันก่อนฉันเปิดดูผ่านๆ
แล้วฉันเห็นว่ามีหุ้น ที่ชื่อเหมือนชื่อย่อฉัน เอ็มอีจี
บางครั้งฉันต้องดูเป็นสองสามชั่วโมง
ถึงหุ้นนั่นจะโผล่มาอีก
แล้วพอมันโผล่มานะ มันตื่นเต้นมากเลยล่ะ
เอาล่ะ ที่รัก เธอต้องหางานทำแล้วล่ะ
มอน ไหนๆ ก็พูดแล้ว
พ่อบอกว่ารู้จักคน ที่เธอโทรนัดสัมภาษณ์ได้
- จริงเหรอ - โอเค นี่ไง
สัญญาณครั้งที่สามของวันแล้ว เมื่อกี้เลย
ฉันขอพูดแทนทุกคนว่า "หา"
ไม่ เพราะนายเพิ่งพูดว่า "พ่อ" ไง และทุกที่ที่ฉันไปวันนี้
ฉันก็เจอแต่สัญญาณ ที่บอกให้ฉันไปหาพ่อ
อย่างตอนที่ฉันเดินมาที่นี่ แล้วฉันก็ผ่านร้านบุฟเฟ่ต์
ซึ่งก็คือนามสกุลพ่อฉัน
แล้วพวกเขาก็มีไส้กรอกแฟรงก์เฟิร์ต
ซึ่งเป็นชื่อของพ่อฉัน แค่ไม่มีคำว่า "เฟิร์ต" ข้างหลัง
- ก็ถูก - ใช่
แล้วก็มีตู้อบไก่ที่มีไก่หมุนข้างใน
ชื่ออินเดียแดงเขาเหรอ
ไม่ใช่ แต่เพราะคราวก่อน ฉันกลัวเป็นไก่ปอดแหกไง
ตอนที่ฉันพยายามจะไปเจอเขา เห็นไหม ฉันไม่คิดว่ามันบังเอิญหรอก
- น่ากลัว - ฉันขนลุกเลย
แล้วใครจะกิน แฮมเบอร์เกอร์ชิ้นสุดท้าย
นั่นไง พอกันที ทีนี้ฉันต้องไปหาเขาแล้ว
ทำไมล่ะ
แฮมเบอร์เกอร์ไง แมคโดนัลด์ไง
คุณตาแมคโดนัลด์มีฟาร์ม พ่อฉันก็ทำงานร้านขายยาฟาร์มาซี
- ฉันหมดแรงเลย - ใช่
นายอยากยกเลิกเล่นแร็กเกตบอล แล้วนั่งเล่นที่นี่แทนไหม
ได้สิ ตามนั้น
- นี่ พวกนายนั่งที่เราอยู่นะ - อ้าว ขอโทษที เราไม่รู้น่ะ
เมื่อกี้เรานั่งตรงนั้นนะ
เอาล่ะ มีวิธีพูดประโยคนั้นอีกแบบนะ
มีใครรู้บ้าง
- นายเล่นตลกเหรอ - อันที่จริง ฉันตั้งใจสร้างสีสันน่ะ
- ไอ้คนนี้มีปัญหาอะไร - นายมีปัญหาอะไร
ไม่มีอะไร เขาไม่ได้มีอะไรเลย
ดื่มกาแฟให้อร่อย
เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น
ฉันเพิ่งหยิบหมวกนายมา เห็นไหมว่าฉันก็เล่นตลกได้เหมือนกัน
เรื่องตลกของฉัน ก็คือการที่ฉันหยิบหมวกนายมา
ตลกจริงด้วย
ฉันขอคืนได้ไหม
ไม่
- ไม่เหรอ - ไม่
เอาล่ะๆ
รู้อะไรไหม ฉันคิดว่านายตลกมาก
ฉันชื่นชมมุกหมวกนั้นมาก
แต่ไม่เอาน่าพวก คืนหมวกเขาไปเถอะ
ทำไมเราต้องคืนล่ะ
เพราะมันเป็นหมวกพิเศษไง
เขาซื้อหมวกมา เพราะวันนั้นเขารู้สึกแย่
เขาก็เลยซื้อหมวก
เพื่อให้กำลังใจตัวเอง
- ทีนี้แชนด์เลอร์ นายไม่... - หยุดพูด หยุดพูดเดี๋ยวนี้เลย
ขอฉันทำความเข้าใจหน่อยนะ นี่นายจะขโมยหมวกฉันจริงเหรอ
แล้วนายมีปัญหาเหรอ
เปล่า แค่อยากให้เราเข้าใจตรงกันน่ะ
ไง สัมภาษณ์มาเป็นไงบ้าง
ห่วยบรมเลย
ที่นั่นเป็นร้านอาหารแนวยุค 50
ฉันต้องใส่ชุดแฟนซีทำอาหาร แล้วก็เต้นบนเคาน์เตอร์
ฉันเคยเป็นผู้ช่วยเชฟ ที่คาเฟ่ เดส์ อาร์ทีสต์
ฉันจะไปทำงานในร้าน
ที่ฉันต้องทำอะไรสักอย่างที่เรียกว่า ลาเวิร์นแอนด์เคอร์ลี่ฟรายส์ได้ยังไง
- งั้นก็ไม่ต้องทำสิ - ฉันจะไม่ทำได้ยังไง
ฉันมีเงินแค่ 127 ดอลลาร์ในธนาคาร
มอนิก้า ใจเย็น ไปเอาเบียร์มาสิ
ฉันไม่ต้องการเบียร์
ใครบอกว่าให้เอามาให้เธอ
- ไง - ไง
พวกนายเป็นอะไร
พวกผู้ชายนิสัยไม่ดีที่ร้านกาแฟ เอาหมวกฉันไป
- ไม่นะ - ล้อเล่นน่า
มันงี่เง่ามากเลย พวกนั้นเป็นพวกอันธพาล
อันธพาลตัวเป็นๆ เลย
เราเป็นผู้ใหญ่นะ เรื่องแบบนี้ไม่ควรเกิดขึ้นแล้ว
- ว่าไง - ว่าไง
อ้าว ไม่ เดี๋ยวนะ ฉันไม่มีใครเลยนี่
ไปที่ร้านกันเถอะ ไปเอาหมวกนายคืนกัน
ช่างมันเถอะ ป่านนี้พวกมันแยกชิ้นส่วนขายแล้วล่ะ
- อ้าว ฉันขึ้นแล้ว - อะไรนะ
หุ้นฉันไง เอ็มอีจี มันขึ้นไปสองจุด
รู้ไหมว่าถ้าเมื่อวานนี้ ฉันลงทุนเงิน 127 ดอลลาร์กับตัวเอง
วันนี้ฉันจะมี...
มีเงินมากกว่าเมื่อวานเยอะเลย
รู้อะไรไหม ฉันจะทำแล้วล่ะ
- ทำอะไร - ลงทุนทั้งก้อนกับตัวฉันไง
มอนิก้า เธอพูดเรื่องอะไรกัน
เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตลาดหุ้นเลยนะ
จะต้องรู้อะไรล่ะ ก็แค่ซื้อ ขาย สูง ต่ำ ตลาดหมี ตลาดกระทิง
ค่ะ แมนแฮตตันค่ะ
ขอเบอร์โทรศัพท์ที่...
ร้านขายหุ้นค่ะ
(แท็กซี่นิวยอร์ก)
เห็นไหม ฉันบอกเธอแล้วไง ว่าหมอนนี่เป็นความคิดที่ดี
พระเจ้า
ถึงที่แล้ว
นี่จะเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉันจะได้ พูดว่า "สวัสดี พ่อผู้ให้กำเนิด"
- เรารักเธอนะ เราจะเป็นกำลังใจให้ - ใช่ โชคดีนะ
ขอบใจ
เรช อยากกินแซนด์วิชไหม
นั่นไส้อะไรน่ะ
เนื้อผสมมะกอกกับแฮมบด ไม่ใส่มายองเนส
ใช่เลย เพราะถ้าใส่มายองเนสด้วย มันจะน่าอี๋น่ะสิ
ว่าไง ไม่นะ
- วิ่ง ฟีบี้ วิ่ง - อย่านะ น้องหมา ได้โปรด
ฉันอยากรักสัตว์ทุกประเภทนะ อย่าสิ ถอยไปนะ
- หากระดูกมา เธอมีกระดูกไหม - ล้อเล่นหรือยังไง
นี่ ไอ้หนู ถอยไป
พระเจ้า พอกันที
เลิกกัดขาฉันได้แล้ว ไอ้จิ๋วจอมเห่า
โอเค
เอาล่ะ เรามีปัญหาแล้ว
ทำไมเราไม่เอื้อมมือไป แล้วดึงแทรมโพลีนมันออกล่ะ
เอาล่ะ ฉันรู้แล้วว่าเราจะทำอะไรได้
นี่ๆ ไม่นะ
เจ้าหมา ไปกินแซนด์วิชสิ
ไปเอาแซนด์วิชสิ ไปเอาแซนด์วิช เจ้าหมา
หมาน้อยคนเก่ง ไปเอาแซนด์วิชสิ
โจอี้ หมานั่นเลียตัวเอง แต่ไม่ยอมแตะแซนด์วิชนายเลย
นายคิดว่ายังไงล่ะ
- ถ้ามันไม่กิน ฉันจะกินเอง - นายบ้าไปแล้วเหรอ
ฟีบส์ มันก็แค่หมาตัวเล็กๆ
- นี่ - อะไร
เราต้องเป็นนายหน้าอสังหาฯ ของเซ็นจูรี่ 21 หรือเปล่า
ถึงจะใส่แจ็กเก็ตเท่ๆ นั่นได้
นายพูดแบบนี้กับสาวๆ ด้วยหรือเปล่า
อ้าว นั่นไอ้คนที่เคยใส่หมวกนายนี่
แล้วดูสิว่าพวกมันนั่งอยู่ตรงไหน
นี่ล้อเล่นใช่ไหม พวกนายเพิ่งเดินเข้ามาเอง
- เราอาจจะยังพูดไม่ชัดเจนพอ - นั่นสิ
โซฟานี้เป็นของเรา
งั้นเอางี้ พวกนายเรียกโซฟาไปทางนั้น
แล้วเราจะเรียกโซฟามาทางนี้
แล้วมาดูกันว่ามันจะไปหาใคร
รู้ไหมว่าฉันกำลังสงสัยอะไรอยู่
ทำไมพวกนายสองคนยังนั่งอยู่นี่
เอาล่ะ พอกันที
ฉันทนไม่ไหวแล้ว เอาล่ะ
กันเทอร์
สองคนนี้พยายามจะแย่งที่เรา
หนุ่มๆ พวกเขามาที่นี่ก่อน
- ขอโทษที เราไม่รู้น่ะ - ขอโทษทีนะ
เรียบร้อย
ขอบคุณ กันเทอร์
เราไม่ได้อยาก ให้มันไปถึงขั้นนั้นหรอก
เขาฟ้องเรื่องเราเหรอ
นายฟ้องเราเหรอ
แหม เพื่อน พวกนายเหลือทางเลือกให้เราไม่มากนี่
- อย่าไปแหย่เขาน่า - ฉันรู้
ได้เลย
ไปจัดการเรื่องนี้ข้างนอกกัน
"ไปจัดการเรื่องนี้ข้างนอกกัน" เหรอ
ใครเขาพูดกันแบบนี้
คนที่กำลังจะอัดนายเละไง ที่พูดแบบนั้น
- ก็นายต้องถามนี่นะ - นั่นสิ
เอาล่ะๆ ฟังนะ
เรื่องของเรื่องคือ เราจะไม่สู้กับพวกนาย
งั้นก็เอาอย่างนี้
พวกนายไม่ต้องสู้
ตราบใดที่พวกนาย ไม่แบกหน้ามาที่ร้านกาแฟนี่อีก
ฉันว่านายเปิดการ์ดกันเทอร์เร็วไปนิด
(แท็กซี่นิวยอร์ก)
ฟีบส์ ฉันว่าเธอออกไปได้แล้วล่ะ
นั่นสิ ไม่รู้สิ
เป็นอะไรไป
ฉันคิดว่านี่เป็นสัญญาณที่แย่มาก
มันแบบ มีสัตว์ร้ายเฝ้าประตูอยู่ อะไรแบบนั้น
มันเหมือนแบบ ฉันไม่มีครอบครัวเหลือแล้ว
ยกเว้นแต่ยายฉัน
แต่ก็ต้องยอมรับว่า ยายจะไม่อยู่ค้ำฟ้าหรอก
ถึงท่านจะพูดแบบนั้นก็เถอะ
แล้วฉันก็มีพี่สาว ที่ฉันแทบจะไม่คุยด้วย
ตั้งแต่ที่เราใช้มดลูกร่วมกัน
ไม่รู้สิ นี่คือพ่อแท้ๆ ของฉัน
แล้วฉันก็อยากให้ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ
นั่นสิ ฟีบี้ ฉันเข้าใจดี
ใช่ ทำอย่างที่เธอต้องการเถอะ
กลับบ้านกันไหม
ได้ ขอบใจนะ ขอโทษอีกทีด้วย
เมื่อกี้อะไรน่ะ
ฉันว่าที่ประตูไม่มีสัตว์ร้ายแล้วล่ะ
ฉันอยากซื้อเอสจีเจห้าหุ้น แล้วฉันก็อยากซื้อเดี๋ยวนี้
เวลาเป็นเงินเป็นทองนะ เพื่อน
ขอบคุณ
"เวลาเป็นเงินเป็นทองนะ เพื่อน"
ใช่ เธอพลาดตอน "ต้องใช้เงินสร้างเงิน"
แล้วก็ "อย่าให้ฉัน ต้องไปเตะก้นวอลสตรีตของนายนะ"
นี่ ฉันทำเงินได้ 17 ดอลลาร์ ก่อนมื้อเช้า นายล่ะทำอะไรบ้าง
ฉันมากินมื้อเช้าที่นี่ โดยหลักการ ฉันประหยัดได้ 3.50 ดอลลาร์
เธอทำเงิน 17 ดอลลาร์ยังไงเหรอ
อ๋อ เพื่อนๆ ผู้ไร้ความสามารถ ทางการเงินของฉัน
ฉันแบ่งเงินเอาไปซื้อหุ้น ซีเอชพีกับแซดเอ็กซ์วาย
ทำไมถึงเลือกหุ้นพวกนั้นล่ะ
ฉันเลือกซีเอชพี เพราะฉันเคยชอบเอริก เอสตราด้า
และแซดเอ็กซ์วาย เพราะฉันว่ามันฟังดูเซ็กซี่ดี
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเอ็มอีจีล่ะ
เอ็มอีจีก็ดี แต่ฉันต้องยอมทิ้งเธอ
คติประจำตัวฉันคือ "รีบหนีก่อนน้องจะดิ่ง"
นั่นไม่ใช่คติประจำตัวฉันแน่
- ไง - ว่าไง ฟีบส์
- ไง เจ้าหมาเป็นไงบ้าง - นั่นสิ
เอาล่ะ ฉันคุยกับสัตวแพทย์แล้ว คนทางเหนือนี่นิสัยดีกันจัง
นั่นล่ะ เขาบอกว่า เจ้าหมานั่นจะไม่เป็นไร
และพรุ่งนี้ฉันก็ไปรับมันได้
- ดีเลย - ขอบคุณพระเจ้า
ใช่ แต่มันมีรอยเย็บเต็มไปหมดเลย
แล้วหมอก็บอกว่าต้องรอตอนเซเว่นปิด หูหมาถึงจะงอกเองได้
เพราะงั้น...
เราก็ยังพอมีหวังอยู่
เอาล่ะ ฟีบี้
ทีนี้เธอจะโทรหาพ่อ แล้วบอกว่าหมาเขาไม่เป็นอะไรไหม
ฉันไม่อยากเจอพ่อฉันผ่านทางโทรศัพท์
ฉันจะพูดว่ายังไง
"สวัสดีค่ะ ฉันฟีบี้ ลูกสาวที่คุณทอดทิ้งไป
อ๋อ แล้วฉันก็ทำหมาคุณกระดูกหัก"
ฟีบส์ ถ้าเธอต้องการ ฉันโทรให้ก็ได้
ตกลง
แต่อย่าพูดอะไรเกี่ยวกับฉันนะ ตกลงไหม
อย่า...
โทรนานนะ
เดี๋ยวพอตลาดปิด เธอก็จะเป็นเพื่อนที่ดีกว่านี้เยอะ
ผู้หญิงรับ
ก็คุยสิ
สวัสดีครับ คุณนายบุฟเฟย์
ผมรู้ว่าหมาคุณอยู่ไหน
ผมอยากให้คุณรู้ว่าเดี๋ยวมัน จะถูกส่งคืนคุณในสภาพเกือบดีเท่าเดิม
ภายใน 24 ชั่วโมง
ลาก่อน
- ทำไมทำเสียงแบบนั้น - มันบอกยากน่ะ
คาปูชิโน่ครับคุณ
ขอบคุณ
ฉันว่านี่ดีกว่าที่ร้านกาแฟอีก
แน่ยิ่งกว่าแช่แป้ง
ทำไมมันถึงไม่ละลายผสมกับน้ำล่ะ
ในซองบอกว่าต้องคอยคนตลอด
คนแล้วดื่มๆ อย่าปล่อยให้มันอยู่นิ่ง
นี่มันปัญญาอ่อนมาก
เอางี้นะ
หลังฉันกลับจากพิธีศีลจุ่มหลานสาวฉัน
ฉันจะไปที่ร้านกาแฟกับพวกนาย
แล้วเราจะไปดื่มกาแฟอร่อยๆ กัน ตกลงไหม
ไม่มีปัญหาหรอก โจอี้อยู่นี่
โอเค
ไม่
- ไม่เหรอ - ไม่
ฉันไม่อยากต้องพกโจอี้ไว้ตลอด
ทุกครั้งที่เราอยากดื่มกาแฟดีๆ
เข้าใจไหม ฉันไม่อยากใช้ชีวิตที่เหลืออยู่
ดื่มคาปูชิโน่ที่สะกดด้วยตัวเค
ฉันว่าเราควรกลับไปที่ร้าน แล้วยืนหยัดสู้พวกนั้นกัน
ใจเย็นก่อน ท่านนายพลคัสเตอร์
ใช่ รอสส์ นายเคยถูกซ้อมไหม
แน่นอนสิ
- โดยคนอื่นนอกจากมอนิก้าน่ะ - ไม่เคย
แล้วไง
ถ้าเราถูกซ้อมแล้วไงต่อ
นี่อาจเป็นสิ่งที่ผู้ชายทุกคน ต้องผ่านให้ได้สักครั้งในชีวิต
เหมือนพิธีกรรมเปลี่ยนผ่าน หรืออะไรแบบนั้นน่ะ
เปลี่ยนเป็นเสียซิงอีกครั้ง ไม่ได้เหรอ
เพราะฉันว่าความบริสุทธิ์ฉัน มันปูดขึ้นมาใหม่อีกแล้ว
- ฉันขอยืมร้อยเหรียญ - อะไรนะ
สวัสดี ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
- ขอยืมร้อยเหรียญสิ - เอาไปทำไม
- ฉันต้องกลับเข้าเกม - ทำไม เธอออกจากเกมตั้งแต่เมื่อไหร่
- ฉันสูญเงินหมดแล้ว ตกลงไหม หมดเลย - ไม่นะ
ฉันทำใจได้แล้ว เธอก็ต้องทำให้ได้เหมือนกัน
โอเค
ฟังนะ มอน ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
ได้ แล้วเรื่องเงินร้อยเหรียญล่ะ
ฉันไม่มี
แต่ฉันต้องการนี่
ไม่งั้นฉันจะต้องยอมทำงานแย่ๆ ที่ร้านอาหารนั่น
ที่ต้องเต้น ต้องใส่ชุดแฟนซี
ฉันไม่อยากใส่นมปลอมกันไฟ
ไม่มีใครอยากใส่หรอก ที่รัก
- สวัสดีค่ะ - นูเดิล
ให้ตายสิ เกิดอะไรขึ้นกับหมาฉัน
มันเป็นอุบัติเหตุค่ะ
ผู้หญิงคนที่ทำ ไม่มีทางตั้งใจทำร้ายหมาแน่
เพราะเธอเป็นมังสวิรัติ
แล้วนี่อะไรกัน รอยเย็บเหรอ
ค่ะ แปดเข็ม สำหรับมันคือ 56 ค่ะ
แล้วเวลาฝนตก คุณอย่าให้มันเงยหน้านานๆ นะคะ
เพราะกรวยนั่นจะเต็มเร็วมาก
ขอบใจที่เอาเศษซากที่เหลือ ของมันกลับมา
- ได้ค่ะ แล้วแฟรงก์อยู่ไหม - เธอรู้จักแฟรงก์ได้ยังไง
จากเมื่อนานมากแล้วค่ะ เขาอยู่ไหมคะ
อยู่สิ แฟรงก์
ว่าไง
มีอะไรเหรอ
ฉันหมายถึงแฟรงก์คนพ่อน่ะค่ะ
เขาออกไปซื้อของ
แล้วเขาจะกลับมาเร็วๆ นี้ไหมคะ
เขาออกไปเมื่อสี่ปีก่อน
คิดว่าอีกเดี๋ยวก็คงกลับแล้วล่ะ
ค่ะ งั้นฉันไปล่ะค่ะ
ฉันเสียใจด้วยเรื่องหมา ทุกเรื่องเลย
ขอโทษด้วยค่ะ
นี่คุณ
นี่ รอก่อนสิ
- คุณรู้จักพ่อผมได้ยังไง - ฉันก็ไม่รู้จักหรอก
ก็แค่ในทางพันธุกรรมน่ะ
แบบว่าเขาก็เป็นพ่อฉันเหมือนกัน
- สาหัสเลย - ใช่
แล้วเขาเคยพูดถึงฉันไหม ฟีบี้น่ะ
ไม่ แต่เขาไม่ค่อยพูดเรื่องอะไรหรอก
ยกเว้นเรื่องไม้ต่อขา
- ไม้ต่อขาเหรอ - ใช่ เขาชอบไม้ต่อขามาก
มีอยู่ครั้งหนึ่ง ผมอยู่ชั้นบน
ผมกำลังขโมยบุหรี่จากกระเป๋าแม่
แล้วจู่ๆ ผมก็มองไป
แล้วเห็นหัวพ่อผม ผงกงึกๆ ผ่านหน้าต่างไป
เขายิ้มกว้างมากแล้วเขาก็โบกมือ
เพราะเขาจะมีความสุขมากเสมอ เวลาอยู่บนไม้ต่อขา
โอ้โฮ
ใช่
ฉันไม่รู้จะเอาเรื่องนี้ไปทำอะไร
ผมก็เหมือนกัน
- งั้นคุณก็เป็นพี่สาวผมสินะ - ใช่
สุดยอดเลย คุณซื้อเบียร์ให้ผมได้สิ
ฉันไม่ซื้อให้หรอก
แต่นายรู้ไหมว่าอะไรที่จะเจ๋ง
ถ้านายมีเพื่อนชื่อพีต ฉันจะพูดได้ว่า
"อ๋อ ฉันรู้จักพีต เขาเป็นเพื่อนกับน้องชายฉัน"
- ผมมีเพื่อนชื่อมาร์ก - นั่นก็ได้เหมือนกัน
เจ๋งเลย ดีล่ะ
งั้นแบบว่าบางที ให้ผมโทรหาคุณนะ
เราจะได้คุยกัน อะไรแบบนั้น
- ได้สิ ไม่มีปัญหา - โอเค
เบอร์ฉันอยู่ในสมุดโทรศัพท์
- ตกลง - โอเค งั้นก็...
ไม้ต่อขาสินะ
ถ้าคุณต้องการ ผมพาคุณไปทางหลังบ้านได้
ผมจะชี้ให้คุณดู ตรงที่หัวเขาโขกเข้ากับรางน้ำฝน
ได้สิ
เราทำสำเร็จแล้ว เรามาที่นี่ เรายืนหยัดต่อสู้
- กาแฟแก้วหนึ่งทำนานแค่ไหนนะ - เร็วเข้าสิ เร็วเข้า
ขอบคุณ
- เรียบร้อย - ฉันว่าเราพิสูจน์ประเด็นที่พูดแล้ว
- ปากนายพองไหม - ลิ้นฉันชาหมดแล้ว
อันธพาล อันธพาลตัวพ่อ
ดูสิว่าใครมา พวกหนูน้อยไง
วันก่อนเรายังพูดไม่ชัดเจนอีกเหรอ
ชัด เราถึงมาที่นี่ไง
ใช่ เรามายืนหยัดต่อสู้
เห็นๆ อยู่
จัดการกันเถอะ
นายมีอะไรน่ะ อาวุธเหรอ
นาฬิกาสวยๆ น่ะสิ ไม่อยากให้มันพังตอนหักซี่โครงนาย
- เอาสิ เริ่มกันเลย - ได้เลย
ถามหน่อย ถ้าฉันไม่ห่วงนาฬิกาตัวเอง ฉันขอใช้เป็นอาวุธได้ไหม
- หมายความว่าไง - มันทั้งคม เป็นโลหะด้วย
ฉันว่าน่าจะสร้างแผลฉกรรจ์ได้อยู่
ไม่ นายใช้นาฬิกาไม่ได้
ก็ได้
- หรือกุญแจนาย - ก็ได้
ฟังนะ เราจะทำแบบนี้กัน
เราจะเอากุญแจและนาฬิกา ใส่ลงมาในหมวก แล้ววางทางนั้น
- ตกลงไหม - ตกลง
เอาล่ะ มาเถอะ มาจัดการกัน
ก่อนที่ฉันจะลืม ขอถามว่าเราจะต่อยหน้ากันไหม
แน่สิ ต้องต่อยอยู่แล้ว ทำไมถึงจะไม่ต่อยโดนหน้าล่ะ
เพราะฉันต้องไปทำงานวันจันทร์ไง ฉันมีนำเสนองานใหญ่
พรุ่งนี้ฉันก็ต้องพาลูกค้า ไปดูอพาร์ตเมนต์เหมือนกัน
เรื่องชกไม่โดนหน้านี่ อาจเป็นความคิดที่ดีก็ได้
โอเค งั้นห้ามต่อยเหนือลำคอขึ้นไป
ตามนั้น
หรือจากเอวลงมา
- เดน่ากำลังไข่ตก - จริงเหรอ พวกนายจะลองกันอีกเหรอ
ใช่
งั้นฉันขอพูดให้ชัดเจนก่อนนะ
เราตกลงกัน ที่กลางตัวอย่างเดียวใช่ไหม
- มาเลย - เฮ้ย
นายอยากโดนเหรอ อยากจะโดนเหรอ
มาเอาสิ
เฮ้ยๆ
ไอ้พวกนั้นกำลังขโมยของเรา
- นี่ - เฮ้ย
มานี่
เฮ้ย
พระเจ้า เมื่อกี้สุดยอดเลย
- พวกนายจัดการได้อยู่หมัด - พวกเราเหรอ แล้วพวกนายล่ะ
นายก็ตั๊นไอ้โล้นนั่นได้จังๆ เลย
- เขาตัวใหญ่อยู่นะ - ใช่เลย ใช่ไหมล่ะ
อ๋อ ฉันไม่รู้หรอก ฉันพลาดทุกอย่างเลย
อย่าว่าตัวเองเลย
ใครก็สะดุดเชือกกระโดด ของเด็กผู้หญิงคนนั้นได้เหมือนกัน
ฟังนะ พวกนาย แล้วเรา...
เราโอเคกันหรือยัง
- เราโอเค - ตกลง
งั้นฉันขอหมวกคืนได้ไหม
ไม่ล่ะ
พระเจ้า ดูเธอสิ
สวัสดี มอนิก้า
เป็นไงบ้าง
นมสวยนี่
พวกเรา ดูนี่นะ
แจ่มแจ๋ว
คำบรรยายโดย ณัฐณิชา พุฒพิทักษ์